De desktop moet veranderen

Van statisch naar adaptief

Dat klinkt mooi, een adaptieve desktop, maar wat betekent dat? In veel organisaties worden apparaten eenmalig ingericht op basis van groepen of functies, en die instellingen blijven vaak lange tijd ongewijzigd. Maar dat kan niet meer, zeker niet als je Zero Trust als uitgangspunt neemt. Want Zero Trust, de naam zegt het al, gaat ervan uit dat geen enkele gebruiker, sessie of apparaat automatisch vertrouwd wordt. Wat wel en niet mag wordt continu gecontroleerd aan de hand van identiteit, context en risico. Als dat endpoint dan zelf statisch is, ontstaat er een kloof tussen afgesproken beleid en wat er echt op de werkvloer gebeurt.

Dus: dezelfde laptop, maar een andere desktop voor de CFO op kantoor dan voor diezelfde CFO thuis op zijn eigen wifi. Of een andere configuratie voor een verpleger dan voor de arts die hetzelfde werkstation gebruikt.

Gedeelde werkstations

In ziekenhuizen, banken, gemeentehuizen en fabrieken zijn gedeelde werkplekken de norm. Hetzelfde apparaat wordt binnen enkele minuten gebruikt door meerdere mensen, elk met totaal uiteenlopende rechten en verantwoordelijkheden.

In een ziekenhuis delen artsen en verpleegkundigen vaak hetzelfde werkstation. Een arts moet toegang hebben tot patiëntendossiers en medicatievoorschriften. Een verpleger heeft die gegevens alleen nodig om in te zien, niet om aan te passen. Hetzelfde geldt in een fabriek: een operator heeft andere rechten nodig dan een onderhoudsmonteur of een externe leverancier.

Iedereen snapt dat een ‘one size fits all’-benadering in die gevallen niet alleen inefficiënt, maar vooral ook heel risicovol is. Dat vraagt om een systeem dat automatisch bepaalt wat iemand wel en niet kan doen, op basis van wie inlogt en wat die persoon op dat moment nodig heeft.

Het endpoint als handhavingspunt

Alleen moet die desktop dan wel het handhavingspunt van het beleid worden. Waarom? Beveiligingsbeslissingen neem je vooral buiten het apparaat, met andere systemen in je netwerk. En als die niet doorkomen op het niveau waar de gebruiker daadwerkelijk werkt, dan heeft dat geen enkele zin. De desktop wordt dus cruciaal als handhavingspunt. Niet als een los apparaat, maar als onderdeel van een grotere beveiligingsarchitectuur. Beleid wordt centraal bepaald, maar lokaal afgedwongen.

Flexibiliteit versus controle

Maar let op: flexibiliteit mag nooit betekenen dat je de controle verliest. Zeker in sterk gereguleerde sectoren zijn compliance, controleerbaarheid en beperkte beveiligingsrisico’s randvoorwaarden. De desktop moet zich dus kunnen aanpassen, maar wel binnen duidelijke grenzen.

Concreet: een licht OS dat alleen doet wat nodig is. Data blijft in de cloud, niet op het apparaat. En alle regels worden centraal bepaald. Zo blijf je de baas over je endpoints, ook als ze zich aanpassen. Adaptief waar nodig, voorspelbaar waar dat moet.

Kom naar Now & Next 2026 in Miami

Veel organisaties worstelen met deze evolutie van statisch apparaatbeheer naar adaptieve, beleidsgestuurde desktops. Hoe implementeer je dit? Welke stappen zet je? En hoe integreer je dit met je bestaande systemen? Op die vragen zoomen we uitgebreid in tijdens ons jaarlijkse evenement Now & Next 2026 in Miami. Met concrete praktijkvoorbeelden van organisaties die dit al doen.

Kom dus naar Now & Next 2026. Het evenement vindt plaats van 30 maart tot 2 april in het Fontainebleau Miami Beach. Meld je aan via deze website van IGEL.

Door: Jordy Nypels, Area Vice President Benelux bij IGEL Technology