Kamer wil rechten van slachtoffers na datalekken in de wet verankeren
De Tweede Kamer wil dat er een wettelijk kader komt voor de ondersteuning van slachtoffers na grootschalige datalekken. Een gewijzigde motie van de leden Barbara Kathmann (GroenLinks-PvdA) en Laurens Dassen (Volt) verzoekt de regering om een formele 'nazorgplicht' te onderzoeken. Hiermee moeten de rechten van burgers wiens gegevens op straat liggen, steviger worden verankerd.
De roep om extra wetgeving komt op het moment dat de Kamer debatteert over de nieuwe Cyberbeveiligingswet (de Nederlandse implementatie van de Europese NIS2-richtlijn). Hoewel deze wet al een strenge zorg- en meldplicht introduceert voor organisaties om hacks te voorkomen, ontbreekt volgens de indieners een cruciaal onderdeel: wat er gebeurt áls het misgaat.
Lessen uit Odido en Baarmoederhalskanker-lek
In de motie verwijzen Kathmann en Dassen naar recente incidenten die grote maatschappelijke impact hadden, zoals de hack bij telecomprovider Odido en het datalek bij het Bevolkingsonderzoek Baarmoederhalskanker. Bij dergelijke incidenten worden de persoonsgegevens van duizenden, soms miljoenen burgers buitgemaakt, met risico’s op identiteitsfraude en phishing tot gevolg.
"Er bestaat momenteel geen wettelijk kader voor hoe individuele slachtoffers geholpen en geïnformeerd moeten worden in de nasleep van zo'n lek," constateren de Kamerleden. Nu zijn slachtoffers vaak afhankelijk van de welwillendheid van de gehackte instantie, terwijl de emotionele en financiële schade aanzienlijk kan zijn.
Onderzoek in derde kwartaal klaar
De motie verzoekt de regering specifiek om te onderzoeken hoe een wettelijke nazorgplicht vorm kan krijgen. Hierbij moeten zowel de rechten van het individu als de plichten van de getroffen instantie(s) klip-en-klaar in de wet worden vastgelegd.
Dit onderzoek moet worden gekoppeld aan de uitvoering van een eerdere motie (Rajkowski) over cybersecurity en moet uiterlijk in het derde kwartaal van 2026 zijn afgerond. De Kamer wil voor het einde van het jaar weten hoe de regering deze nazorg juridisch wil gaan borgen.
Verschuiving naar de burger
Met dit initiatief dwingt de Kamer een verschuiving af in het cybersecurity-debat. Waar de focus voorheen vooral lag op de technische weerbaarheid van bedrijven en vitale infrastructuur, komt de nadruk nu te liggen op de menselijke maat. Als de nazorgplicht er komt, kunnen organisaties niet langer volstaan met een simpele excuses-mail na een lek, maar worden zij wettelijk verantwoordelijk voor de begeleiding van gedupeerde burgers.