Witold Kepinski - 17 april 2026

Waarom techniek alleen niet volstaat bij een hartstilstand

Een horloge dat de ambulance belt op het moment dat je hart ermee ophoudt. Het klinkt als de ultieme technologische geruststelling, zeker voor de 17.000 Nederlanders die jaarlijks buiten het ziekenhuis door een hartstilstand worden getroffen. Maar achter de technische belofte schuilt een complexe psychologische werkelijkheid. Onderzoeker Marijn Eversdijk waarschuwt in zijn aanstaande promotieonderzoek: een smartwatch moet niet alleen accuraat, maar ook 'menselijk' genoeg zijn om mee te kunnen leven.

Waarom techniek alleen niet volstaat bij een hartstilstand image

Bij een hartstilstand telt elke seconde. In bijna de helft van de gevallen is er echter niemand in de buurt om hulp te verlenen, waardoor de overlevingskans nagenoeg nihil is. Smartwatches die automatisch een hartstilstand detecteren en direct de hulpdiensten alarmeren, kunnen dit gat dichten als 'eerste automatische getuige'.

De schaduwkant van continue monitoring

Hoewel de technologie levens kan redden, is de impact op het dagelijks leven van de drager groot. Eversdijk, die op 24 april promoveert, ontdekte dat de constante aanwezigheid van een monitoringssysteem een tweesnijdend zwaard is. "Continue monitoring kan leiden tot stress, gezondheidsangst of een ongezonde afhankelijkheid van het apparaat," stelt de onderzoeker.

Patiënten met een verhoogd risico staan in basis positief tegenover de innovatie, maar maken zich ook zorgen over hun privacy. Het delen van intieme gegevens zoals hartslag en exacte GPS-locatie voelt voor velen als een inbreuk, tenzij zij zelf de volledige controle over deze data behouden.

Meer dan techniek: Het mensgericht veiligheidssysteem

Eversdijk introduceert in zijn proefschrift het concept van het 'mensgericht veiligheidssysteem'. Volgens hem is de smartwatch geen simpele gadget, maar een technologie die direct ingrijpt in existentiële beslissingen. Dit brengt unieke uitdagingen met zich mee voor zowel de gebruiker als de hulpverlener.

Zo kan een technisch perfecte sensor nog steeds een 'menselijke' fout veroorzaken: een vals alarm. Voor hulpdiensten en burgerhulpverleners betekent dit dat zij vaker voor gesloten deuren staan of met spoed uitrukken voor een technisch mankement. Dit legt een druk op het systeem die de bereidheid om te helpen op de lange termijn kan ondermijnen.

De weg naar verantwoorde implementatie

Om de smartwatch succesvol te integreren in de zorgketen, moet de focus volgens Eversdijk verschuiven van puur technische specificaties naar ethische kaders. Hij pleit voor:

  • Betrouwbaarheid: Een drastische vermindering van het aantal valse alarmen.
  • Dynamische toestemming: Gebruikers moeten op elk moment kunnen bepalen welke data zij delen en met wie.
  • Ondersteuning: Goede begeleiding voor zowel de patiënt als de naasten om te leren omgaan met het gevoel 'bekeken' te worden.

"Succesvolle implementatie vereist vanaf het begin aandacht voor psychologische en ethische aspecten," concludeert Eversdijk. Alleen dan kan de smartwatch veranderen van een potentieel beangstigend bewakingsinstrument in een waardevolle partner die levens redt zonder de kwaliteit van het leven aan te tasten.

Axians BW + BN Dutch IT Security Day 2026 BW + BN
Cybersec Europe 2026 BN